Bóg w Biblii informuje nas, że jest pierwsze zmartwychwstanie i drugie zmartwychwstanie oraz Sąd Boży.

Wszystko jest dokładnie zaplanowane. Okres panowania rządów ludzkich, okres panowania poszczególnych mocarstw, życie ludzkości na ziemi, kres działania przeciwników Boga, przeciwników ludzi. To wszystko ma swój początek i koniec.

Piękne w tym wszystkim jest to, że możemy ubiegać się o życie wieczne:

https://objawieniejana.pl/zycie-w-krolestwie-boga

Zobaczmy, dla kogo jest pierwsze zmartwychwstanie, dla kogo drugie, dla kogo Sąd.

Można wyodrębnić trzy ogólne grupy ludzi:

Grupa 1 – Zwycięzcy. Pierwsze Zmartwychwstanie bez sądu.
Grupa 2 – Pierwszy sąd. Dla ludzi, którzy będą żyć w tysiącletnim Królestwie na ziemi.
Grupa 3 – Drugie zmartwychwstanie – Drugi Sąd. Umarli wskrzeszeni po tysiącu lat.

Grupa 1 – Zwycięzcy. Pierwsze Zmartwychwstanie bez sądu

Pierwsze zmartwychwstanie jest dla osób, które za swojego życia przyjęły prawdę biblijną i trwają w niej. Ta prawda biblijna to nie są doktryny, nauki, które przekazują religie. To są nauki Chrystusa zapisane w Biblii. Dla wielu osób może być zaskakujące stwierdzenie, że religie wybrały wierzenia pogańskie, doktryny, których nie ma w naukach Chrystusa.

Wiele osób wybiera tradycje, wierzenia rodziców, przekaz religii. Nie interesuje ich to, że Biblia mówi co innego. To właśnie dla nich zarezerwowane jest drugie zmartwychwstanie. Pierwsze zmartwychwstanie, to przywilej dla pokornych, dla mających otwarte umysły, dla kochających Boga i ludzi:

„I zobaczyłem trony i usiedli na nich i został dany(1325) im sąd/wyrok/proces sądowy(2917), i dusze ściętych z powodu świadectwa Jeszu i z powodu Słowa (od) Boga i którzy nie pokłonili się zwierzęciu ani jego podobiźnie/obrazowi i nie przyjęli znaku na czoło swoje i rękę swoją i ożyli panowali/królowali z Pomazańcem tysiąc lat” – Objawienie 20:4.

Tutaj jest ciekawy opis: z jednej strony, zmartwychwstali mogą trafiać na sąd, ale Jan może opisywać kolejne elementy jednej wizji.

Nie musi mówić: najpierw odbył się proces sądowy, a dopiero potem nastąpiło zmartwychwstanie.

Może mówić: zobaczyłem trony i tych, którym dano władzę sądzenia; zobaczyłem też, kim są ci ludzie — oni są męczennikami i wiernymi; oni ożyli i królowali.

„Pozostali z martwych nie ożyli, aż zostanie dokończone tysiąc lat, to wzbudzenie/powstanie/zmartwychwstanie(386) pierwsze. Szczęśliwy i święty, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad tymi druga śmierć nie ma władzy/siły/prawa, będą natomiast kapłanami Boga i Chrystusa — i będą z Nim panować/królować(936) tysiąc lat” – Objawienie 20:5-6.

„Amen, amen, powiadam wam, kto słucha słowa Mego i wierzy Temu, który Mnie posłał, ma życie eonowe(wieczne) i nie stanie przed sądem, lecz przeszedł ze śmierci do życia” – Jana 5:24.

„Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi (ogłasza) zgromadzeniom. Zwycięzca nie dozna szkody od drugiej śmierci” – Objawienie 2:11.

„Ponieważ sam Pan zstąpi z nieba z okrzykiem, z głosem archanioła i z trąbą Bożą, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi; Potem my, żywi, pozostający, razem z nimi porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze z Panem będziemy” – 1 Tesaloniczan 4:16–17.

„A teraz Chrystus został wskrzeszony z martwych, jako pierwociny tych, którzy zasnęli. Bo skoro przez człowieka śmierć, przez człowieka też zmartwychwstanie umarłych. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni. Każdy jednak w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi, w czasie Jego przyjścia” – 1 Kor 15:20–23.

„Oto tajemnicę wam objawiam: nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni, w jednej chwili, w mgnieniu oka, przy ostatniej trąbie; bo zatrąbi, i umarli wzbudzeni zostaną niezniszczalni, a my będziemy przemienieni” – 1 Koryntian 15:51–52.

„Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy sługi Boga naszego na ich czołach.
I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela” – Objawienie 7:3–4.

„Będziecie zasiadać na tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela” – Łukasza 22:29–30.

„Czy nie wiecie, że święci będą sądzić świat?” – 1 Koryntian 6:2.

Dla tych, którzy żyją według nauk Pana Jeszu, nie ma potępienia, czyli nie ma wyroku sądu:

„Przeto teraz nie ma żadnego potępienia/zasądzenia dla tych, którzy są w Chrystusie Jeszu (którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha – w MT). Bo prawo Ducha życia w Chrystusie Jeszu uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci” – Rzymian 8:1–2.

Wiara w prawdziwe imię Chrystusa:

„Kto wierzy w Niego, nie jest sądzony; a kto nie wierzy, już został osądzony, bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Boga” – Jan 3:18.

Zauważmy, jak ważne jest prawidłowe imię Chrystusa. Tym imieniem nie jest: Jezus, Dżizas, Jeszua.

Wiara w Chrystusa i w Jego prawdziwe imię, daje przywilej NIE trafienia na Sąd Boży:

https://jesu.pl/chrystus-imie-bog

Tutaj mamy osoby, które poznały prawdziwą wiarę, odrzuciły religijne kłamstwa, uwierzyły w prawdziwe imię Chrystusa, ale popełniły grzechy. Nie korygowały się, może wpadły w sidła błędnych doktryn proroków internetowych. Jednak w pewnym momencie zeszły z tej fałszywej drogi. Za swoje błędy dostaną karę. Osoby, które nie znały części nauk Chrystusa, otrzymają mniejszą karę od osób, które znały nauki Chrystusa:

„Ten zaś sługa, który znał wolę swego pana, a nie przygotował się ani nie postąpił według jego woli, otrzyma wiele razów.
Lecz ten, który jej nie znał, a uczynił coś godnego kary, otrzyma mało razów.
Komu bowiem wiele dano, od tego wiele się będzie wymagać; a komu wiele powierzono, od tego więcej zażądają” – Łukasz 12:47–48.

Grupa 2 – Narody, które pozostaną żywe i wejdą do Królestwa Chrystusa

Po przyjściu Chrystusa następuje sąd nad narodami. Mateusz nie opisuje tutaj zmartwychwstania umarłych ani sądu przed wielkim białym tronem. Opisuje przyjście Syna Człowieczego, zgromadzenie narodów i oddzielenie jednych ludzi od drugich.

„A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w chwale Swojej i wszyscy posłowie z Nim, wtedy zasiądzie na tronie Swej chwały.
I będą zgromadzone przed Nim wszystkie narody, i odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów. I ustawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy.
Wtedy powie Król tym po Swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca Mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata” – Mateusza 25:31-34.

Sąd odbywa się przy przyjściu Chrystusa. Przed Nim zostają zgromadzone narody, a część ludzi otrzymuje Królestwo.

Ten sąd ma inne cechy niż sąd przed wielkim białym tronem opisany po tysiącletnim panowaniu Chrystusa.

W Mateusza 25:

nie ma opisu zmartwychwstania umarłych,
nie ma otwartych ksiąg,
nie ma księgi życia,
nie ma opisu umarłych stojących przed tronem,
są zgromadzone narody,
część z nich otrzymuje Królestwo,
nie pojawia się określenie „druga śmierć” ani „jezioro ognia”, charakterystyczne dla Objawienia 20:11-15.

Mateusz nie mówi bezpośrednio o znamieniu bestii ani nie nazywa tych ludzi ocalałymi z okresu jej panowania. Jednak z całej chronologii Objawienia wynika, że przy przyjściu Chrystusa na ziemi pozostają ludzie i narody, które następnie istnieją podczas Jego tysiącletniego panowania.

Potwierdza to Objawienie 20:

„I pochwycił smoka, węża dawnego, którym jest oszczerca i szatan, i związał go na tysiąc lat, i wrzucił go do otchłani, i zamknął, i zapieczętował nad nim, aby już nie zwodził narodów, aż dopełni się tysiąc lat” – Objawienie 20:2-3.

To pokazuje, że podczas tysiącletniego panowania Chrystusa nadal istnieją narody. Skoro szatan przez tysiąc lat nie może ich zwodzić, narody muszą w tym okresie żyć na ziemi.

Jednocześnie zwycięzcy Chrystusa otrzymują władzę nad tymi narodami:

„A temu, kto zwycięża i zachowuje aż do końca Moje czyny, dam władzę nad narodami. I będzie nimi pasł laską żelazną…” – Objawienie 2:26-27.

Mamy więc dwie strony:

tych, którzy otrzymują władzę i królują z Chrystusem,
narody, nad którymi sprawowana jest ta władza.

Podobny obraz widzimy w Objawieniu 5:

„I zaśpiewali nową pieśń tej treści: Godzien jesteś wziąć księgę i otworzyć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś dla Boga krwią Swoją ludzi z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu, i uczyniłeś ich dla Boga naszego królestwem i kapłanami, i będą królować na ziemi” – Objawienie 5:9-10.

Skoro jedni mają królować na ziemi i otrzymują władzę nad narodami, to podczas tego okresu muszą istnieć również ludzie i narody, nad którymi ta władza będzie sprawowana.

Bardzo wyraźnie pokazuje to również proroctwo Zachariasza:

„I stanie się, że każdy, kto pozostanie ze wszystkich narodów, które przyszły przeciw Jerozolimie, będzie przychodził rok po roku, aby oddawać pokłon Królowi…” – Zachariasza 14:16.

Tutaj mamy wprost ludzi, którzy pozostali z narodów i dalej żyją pod panowaniem Króla.

Dlatego Biblia daje podstawę do rozróżnienia dwóch grup istniejących w czasie tysiącletniego Królestwa:

zmartwychwstali i przemienieni wierni, którzy królują z Chrystusem,
narody żyjące na ziemi, nad którymi Chrystus i Jego zwycięzcy sprawują władzę.

„Błogosławieni łagodni, ponieważ oni odziedziczą ziemię” – Mateusza 5:5.

Wniosek

Przy przyjściu Chrystusa odbywa się sąd nad narodami. Mateusz 25 pokazuje, że część ludzi zostaje przyjęta do Królestwa. Objawienie następnie pokazuje, że podczas tysiącletniego panowania Chrystusa na ziemi nadal istnieją narody.

Nad tymi narodami królują Chrystus oraz Jego zwycięzcy. Dlatego nie wszyscy ludzie żyjący przy przyjściu Chrystusa zostają zabrani i przemienieni. Biblia pokazuje również grupę ludzi, którzy pozostają na ziemi i żyją pod władzą Królestwa Boga.

Grupa 3 – Drugie zmartwychwstanie – Drugi Sąd. Umarli wskrzeszeni po tysiącu lat

Po tysiącletnim okresie panowania Syna Boga, mamy drugi Sąd. Osoby, które nie zakwalifikowały się na pierwsze zmartwychwstanie, zmartwychwstają na drugi Sąd. Na podstawie ich czynów, słów, wierzeń, Bóg zdecyduje, czy będą dalej żyli, czy trafią do jeziora ognia:

„7gdy się skończy tysiąc lat…

11i widziałem wielki, biały tron i Tego, który na nim siedzi, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, i miejsca dla nich nie było.
12I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem; i księgi zostały otwarte; również inna księga, księga życia została otwarta; i osądzeni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami było napisane w księgach” – Objawienie 20:7–12.

„Nadchodzi godzina, w której wszyscy w grobach usłyszą głos Syna Człowieczego. I ci, którzy dobrze czynili, wyjdą na zmartwychwstanie życia, a ci, którzy źle czynili – na zmartwychwstanie sądu” – Jana 5:28–29.

„I jeśli ktoś nie został znaleziony w Księdze Życia, jako zapisany, został wrzucony do jeziora ognia” – Objawienie 20:15.

„Błogosławieni, którzy piorą swoje szaty, aby mieli prawo do drzewa życia i mogli wejść przez bramy do miasta. Na zewnątrz są psy/duchowi drapieżnicy i farmakolodzy/czarownicy, i nierządnicy, i zabójcy, i bałwochwalcy/czciciele obrazów, i wszyscy, którzy miłują kłamstwo i czynią je” – Objawienie 22:14-15.

Tutaj mamy złego sługę. Jest to obraz człowieka, który znał Boga, ale zamiast wiernie Mu służyć, zaczął nadużywać swojej pozycji:

„A jeśli ów zły sługa powie w sercu swoim: Mój pan zwleka z przyjściem,
i zacznie bić współsługi, jeść i pić z pijakami,
przyjdzie pan tego sługi w dniu, którego się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna,
i odetnie go, i wyznaczy mu dział z obłudnikami; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów” – Mateusza 24:48–51.

Nierozsądne panny znały prawdziwego Chrystusa, ale wybrały błyskotki codziennego życia. W pewnym momencie przypominają sobie o Chrystusie, ale tak naprawdę nie chcą Mu służyć:

„A gdy one szły kupować, przyszedł oblubieniec, i te, które były gotowe, weszły z nim na wesele; i zamknięto drzwi.
Potem przyszły i pozostałe panny, mówiąc: Panie, Panie, otwórz nam!
On zaś odpowiedział: Zaprawdę, mówię wam, nie znam was” – Mateusza 25:10–12.23.

Tutaj mamy podobne osoby do nierozsądnych panien. Poznały prawdziwego Chrystusa, ale wybrały drogę niesprawiedliwości:

„Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?» On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”; lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”. Lecz On mówi: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w Królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi»” – Łukasza 13;22-30.

Podsumujmy

Grupa 1 – Zwycięzcy. Pierwsze zmartwychwstanie.

– Nie przychodzą na sąd potępienia, lecz przeszli ze śmierci do życia (Jana 5:24).
– Mają udział w pierwszym zmartwychwstaniu (Objawienie 20:5–6).
– Nad nimi druga śmierć nie ma władzy (Objawienie 20:6; Objawienie 2:11).
– Są kapłanami Boga i Chrystusa i współkrólują z Chrystusem tysiąc lat (Objawienie 20:4–6).
– Zwyciężającym obiecano udział w panowaniu Chrystusa (Objawienie 3:21; Objawienie 2:26–27).
– Objawienie 20:4 pokazuje również, że zostaje im dany sąd – otrzymują udział we władzy sądzenia.

Grupa 2 – Sąd narodów przy przyjściu Chrystusa. Ludzie, którzy wejdą do Królestwa na ziemi.

– Przy przyjściu Syna Człowieczego zostają zgromadzone przed Nim narody (Mateusza 25:31–32).
– Nie ma tutaj opisu zmartwychwstania umarłych.
– „Owce” słyszą: „odziedziczcie Królestwo” (Mateusza 25:34).
– Podczas tysiącletniego panowania nadal istnieją narody, których szatan nie może zwodzić (Objawienie 20:3).
– Zwycięzcy Chrystusa otrzymują władzę nad narodami (Objawienie 2:26–27).
– Chrystus i Jego wybrani królują na ziemi (Objawienie 5:10).
– Zachariasz opisuje ludzi, którzy pozostali z narodów i nadal żyją pod panowaniem Króla (Zachariasza 14:16).

Grupa 3 – Pozostali umarli. Ożywienie po tysiącu lat i sąd wielkiego białego tronu.

– To „pozostali z umarłych”, którzy nie mieli udziału w pierwszym zmartwychwstaniu i nie ożyli przed zakończeniem tysiąca lat (Objawienie 20:5).
– Po tysiącu lat Objawienie pokazuje umarłych, wielkich i małych, stojących przed wielkim białym tronem (Objawienie 20:11–12).
– Morze, śmierć i Hades wydają umarłych, którzy się w nich znajdują (Objawienie 20:13).
– Każdy zostaje osądzony według swoich czynów, na podstawie tego, co zapisano w księgach (Objawienie 20:12–13).
– Otwarta jest również księga życia (Objawienie 20:12).
– Kto nie zostaje znaleziony zapisany w księdze życia, zostaje wrzucony do jeziora ognia (Objawienie 20:15).
– Jezioro ognia zostaje nazwane drugą śmiercią (Objawienie 20:14).

Jaka jest różnica między pierwszą, a drugą grupą?

Grupa 1 – Zwycięzcy. Pierwsze zmartwychwstanie

Są to wierni należący do Chrystusa.
Umarli wierni zmartwychwstają przy Jego przyjściu (1 Tesaloniczan 4:16).
Żyjący wierni zostają przemienieni i razem ze zmartwychwstałymi zabrani są na spotkanie Pana (1 Tesaloniczan 4:17; 1 Koryntian 15:51–52).
Mają udział w pierwszym zmartwychwstaniu (Objawienie 20:5–6).
Nie przychodzą na sąd potępienia, lecz przeszli ze śmierci do życia (Jana 5:24).
Nad nimi druga śmierć nie ma władzy (Objawienie 20:6; Objawienie 2:11).
Nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli jej znamienia (Objawienie 20:4).
Są wierni świadectwu Pana Jeszu i Słowu Boga (Objawienie 20:4).
Otrzymują władzę królowania i sądzenia (Objawienie 20:4; Objawienie 2:26–27).
Są kapłanami Boga i Chrystusa i królują z Chrystusem tysiąc lat (Objawienie 20:6).
To grupa zwycięzców, którym obiecano udział w tronie i panowaniu Chrystusa (Objawienie 3:21).

Grupa 2 – Ludzie żyjący przy przyjściu Chrystusa, którzy przechodzą sąd narodów

Są to ludzie, którzy żyją na ziemi przy przyjściu Syna Człowieczego.
Nie należą do grupy pochwyconych i przemienionych wiernych.
Chrystus po swoim przyjściu zasiada na tronie i zgromadzone zostają przed Nim narody (Mateusza 25:31–32).
Nie ma tutaj opisu zmartwychwstania umarłych.
Chrystus oddziela jednych ludzi od drugich jak owce od kozłów (Mateusza 25:32–33).
Ci uznani za sprawiedliwych słyszą: „odziedziczcie Królestwo” (Mateusza 25:34).
Ich czyny pokazują właściwą postawę wobec Chrystusa i Jego braci (Mateusza 25:35–40).
Są nazwani „sprawiedliwymi” (Mateusza 25:37,46).
Nie mogą należeć do bestii przez oddawanie jej pokłonu i przyjęcie jej znamienia, ponieważ Objawienie pokazuje sąd Boga nad tymi, którzy przyjmują znamię bestii (Objawienie 14:9–11; Objawienie 19:20).
Samo nieprzyjęcie znamienia nie wystarcza. Człowiek musi przejść pozytywnie sąd Chrystusa.
Ci, którzy zostają przyjęci, wchodzą żywi do Królestwa na ziemi.
Podczas tysiącletniego panowania nadal istnieją narody (Objawienie 20:3).
Zwycięzcy z Grupy 1 otrzymują władzę nad tymi narodami (Objawienie 2:26–27).
Zachariasz pokazuje ludzi, którzy pozostali z narodów i dalej żyją pod panowaniem Króla (Zachariasza 14:16).