W Objawieniu Jana mamy postać o imieniu: Abaddon/Apollyon. Jest niszczycielem. Ma za zadanie karanie złych ludzi.

Czy Niszczyciel APOLLYON działa z polecenia Boga czy szatana?

Czy jest aniołem szatana, czy jest aniołem Boga?

Zbadajmy to.

1 – Z nieba spada gwiazda, która ma klucz do otchłani. Gwiazda nie wychodzi z otchłani. Ona otwiera otchłań, z której wychodzi szarańcza i inne byty:

„I piąty posłaniec(anioł) zatrąbił: i ujrzałem gwiazdę, która z nieba spadła na ziemię, i został dany mu(rodzaj męski) klucz studni otchłani/czeluści/przepaści(12).
I otworzył studnię otchłani/czeluści/przepaści(12), a dym się uniósł ze studni jak dym z wielkiego pieca, i od dymu studni zaćmiło się słońce i powietrze” – Objawienie 9:1-2.

Co oznacza wyraz 12 abyss?

Słownik biblehub.com:

otchłań, niezgłębiona głębia, bez dna, bezdenny, głęboki, dół.
bezgraniczna, bez dna, głęboka (bezdenna) otchłań.
przepaść, otchłań, głębia, czeluść, bezdenność, pierwotny chaos.

Papierowa wersja Grecko-Polskiego Słownika Stronga pisze:

coś bezdenngo, bezkresnego,
czeluść,
dół,
otchłań,
określenia miejsca zwanego też Orkusem. Wg. starożytnych była to głęboka otchłań, wręcz czeluść w najniższych rejonach ziemi, stanowiąca miejsce pobytu potępionych ludzi, a przede wszystkim więzienie demonów.

2 – Tą gwiazdą z powyższego wersetu jest poseł z nieba. I gwiazda i poseł ma klucz do otchłani. Dlatego z dużym prawdopodobieństwem jest tu mowa o tej samej postaci duchowej:

„Potem ujrzałem Posła/Anioła, zstępującego z nieba, który miał klucz od otchłani/czeluści/przepaści(12) i wielki łańcuch w ręce.
I pochwycił smoka, węża starodawnego, którym jest oszczerca [diabeł] i szatan, i związał go na tysiąc lat.
I wtrącił go do otchłani/czeluści/przepaści(12), i zamknął, i pieczęć nad nim położył, by już nie zwodził narodów, aż tysiąc lat się dopełni. A potem ma być na krótki czas uwolniony” – Objawienie 20:1-3.

3 – Królem otchłani jest anioł o imieniu Abaddon/Apollyon. Zarządza on szarańczą/bytami, które wyszły z otchłani:

„Mają nad sobą króla – posłańca(anioła) otchłani/czeluści/przepaści(12); imię jego po hebrajsku: ABADDON, a w greckim języku ma imię APOLLYON(623)” – Objawienie 9:11.

4 – Szarańcza/byty, które wyszły z otchłani nie mogły niszczyć sług Boga:

„I powiedziano im, aby nie szkodziły/nie czyniły niesprawiedliwości trawie ziemi ani żadnej roślinie, ani żadnemu drzewu, a samym ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach ich” – Objawienie 9:4.

Kim jest Abaddon/Apollyon?

To poseł – niszczyciel. Jego zadaniem jest tak kierować szarańczą i innymi plagami, aby uderzały w osoby, które nie miały pieczęci Boga, czyli w osoby przeciwne Bogu. Jak piszą dalsze wersety z rozdziału 9 Objawienia, osoby te oddawały cześć demonom, bożkom, mordowały, uprawiały czary/farmakologię, nierząd/pornografię, były złodziejami.

Niektórzy badacze uznają Abbadona/Apollyona za demona.

Jednak Biblia nie potwierdza tego. Pierwszy werset dziewiątego rozdziału informuje nas, że spadająca gwiazda miała klucz do otchłani. Z kolejnych wersetów dowiadujemy się, że anioł z nieba miał klucze do otchłani, ten anioł, który pochwycił szatana.

Czy anioł należący do szatana pochwyciłby szatana? – zasada, którą wypowiedział Chrystus.

Czy zrealizowanie tak ważnego proroctwa, jakim jest wsadzenie do więzienia szatana, Bóg zleciłby złej postaci duchowej/demonowi?

Czy mamy w Biblii inne przykłady niszczycieli, które wypełniają wolę Boga?

Niszczyciel nie mógł zabijać sług Boga:

„A gdy Pan będzie przechodził, aby porazić Egipcjan, a zobaczy krew na progu i na odrzwiach, to ominie Pan takie drzwi i nie pozwoli Niszczycielowi wejść do tych domów, aby was zabijał” – Wyjścia 12:23.

Anioł JHWH należał do JHWH:

„I posłał Bóg Anioła do Jerozolimy, aby ją wyniszczyć, lecz gdy ten dokonywał zniszczenia, wejrzał JHWH i ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do Anioła-niszczyciela: Wystarczy! Cofnij twą rękę! Stał wtedy anioł JHWH blisko klepiska Ornana Jebusyty” – 1 Kronik 21:15.

Anioł Pański należał do Boga:

„I gdy nad tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie poseł(anioł) Pański i rzekł: Josefie, synu Dawidowy, nie lękaj się przyjąć Mariam, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego. A urodzi syna i nadasz mu imię Jeszu; albowiem On zbawi lud swój od grzechów” – Mateusza 1:20-21.

JHWH wysyła niszczyciela:

„Wtedy JHWH wysłał anioła, który wytępił wszystkich dzielnych wojowników oraz książąt i dowódców wraz z naczelnikami w obozie króla asyryjskiego” – 2 Kronik 32:21.

Bóg stworzył niszczyciela:

„Oto Ja stworzyłem kowala, który dmie na ogień rozżarzonych węgli i wyciąga z niego broń, by ją obrobić. Ja też stworzyłem niszczyciela, aby siał zgubę” – Izajasza 54:16.

Powyższy werset jest bardzo ciekawy.

Izajasz informuje nas, że Bóg tak samo jak stworzył kowala do wykonania określonych zadań, tak samo stworzył niszczyciela by siał zgubę.

Czy stworzony przez Boga niszczyciel był demonem?

Nie.

Bóg stworzył same dobre postacie. Był zadowolony ze swojego dzieła. Z tego wynika, że Bóg posługuje się Swoimi aniołami, czyli dobrymi postaciami duchowymi do wypełniania zadań, proroctw, do karania złych ludzi.

Następny werset dokumentuje ten wniosek:

„W wyznaczonym dniu Herod, ubrany w szatę królewską, usiadł na trybunie/krześle sędziowskim i publicznie przemawiał do nich, lud zaś wołał: głos to boga nie człowieka. W tej samej chwili uderzył go anioł Pana, ponieważ nie oddał chwały Bogu i zaczął być jedzony przez robaki, oddał ostatnie tchnienie” – Dzieje Apostolskie 12:21-23.

Co mamy pewne:

Apollyon jest aniołem otchłani.
Jest królem nad szarańczą wychodzącą z otchłani.
Jego greckie imię oznacza Niszczyciela.
Jego podwładni działają w ściśle wyznaczonych granicach i uderzają w ludzi niemających pieczęci Boga.

Co mamy niepewne:

Biblia nie nazywa go wprost szatanem.
Nie nazywa go również wprost: „aniołem Boga”.
Nie mówi, że jest gwiazdą z Objawienia 9:1.
Nie mówi, że jest aniołem z Objawienia 20:1.

Jeszcze mamy jeden ciekawy argument, który zaznaczyłem w tekście: „Czy anioł należący do szatana pochwyciłby szatana? – zasada, którą wypowiedział Chrystus”.

Czy szatan może wyrzucić szatana?

Zobaczmy tą zasadę wypowiedzianą przez Pana Jeszu:

„Jak może szatan wyrzucać szatana? Jeśli królestwo zostanie podzielone przeciw samemu sobie, takie królestwo nie może się ostać. A jeśli dom zostanie podzielony przeciw samemu sobie, taki dom nie będzie mógł się ostać. I jeśli szatan powstał przeciw samemu sobie i został podzielony, nie może się ostać, lecz ma koniec” — Marka 3:23–26.

To jest bardzo ważna zasada: szatan nie walczy przeciw własnemu królestwu. Gdyby szatan występował przeciw szatanowi, jego królestwo zostałoby podzielone i nie mogłoby się ostać.

Zobaczmy teraz Apollyona.

Apollyon jest królem szarańczy wychodzącej z otchłani. Szarańcza nie może uderzać w ludzi mających pieczęć Boga. Uderza natomiast w ludzi, którzy tej pieczęci nie mają.

Dalsza część Objawienia 9 pokazuje ludzi, którzy mimo plag nadal – oddają cześć demonom.

Czyli Apollyon nie chroni świata należącego do kultu demonów. Przeciwnie — jego działanie jest skierowane przeciw ludziom pozostającym po stronie tego świata.

Jeżeli Apollyon byłby sługą szatana, mielibyśmy bardzo dziwną sytuację: królestwo szatana uderzałoby we własnych ludzi, podczas gdy słudzy Boga byliby spod tego uderzenia wyłączeni.

A Pan Jeszu powiedział jasno: „Jak może szatan wyrzucać szatana?”.

I jeszcze mocniej: „Jeśli szatan powstał przeciw samemu sobie i został podzielony, nie może się ostać, lecz ma koniec”.

Dlatego działanie Apollyona jest mocnym argumentem przeciwko tezie, że jest on aniołem należącym do szatana.

Nie jest to jeszcze samodzielny dowód, kim dokładnie jest Apollyon.

Ale pokazuje, że jego działanie nie wygląda jak działanie sługi szatana broniącego królestwa demonów.

Czy zatem Apollyon może być złą postacią duchową, demonem?

Tak.

Zasada Chrystusa może dotyczyć samoistnego działania demonów przeciwko innym demonom. Jeżeli tak zrobią to: koniec z nimi.

Jednak Bóg może tak pokierować sytuacją, że demony będą niszczyć inne demony. Innymi słowy, jedne złe postacie duchowe, będą niszczyć nauki, dzieła, ludzi stojących po stronie demonów.

Czy mamy takie przykłady?

Tak.

Midianici zaczynają zabijać siebie nawzajem. To JHWH kieruje miecz jednego przeciw drugiemu. (Sędziów 7:22)
Filistyni w wielkim zamieszaniu zwracają miecze jeden przeciw drugiemu. Kontekst pokazuje nadzwyczajny popłoch w ich obozie. (1 Samuela 14:15, 20)
Ammonici i Moabici najpierw niszczą mieszkańców Seiru, a następnie zaczynają niszczyć siebie nawzajem. Dzieje się to po interwencji JHWH. (2 Kronik 20:22–23)
Bóg powoduje rozpad sojuszu Abimeleka i mieszkańców Sychem. Tekst mówi o posłaniu między nich רוּחַ רָעָה — ruach ra’ah, „złego / szkodliwego ducha” albo „ducha wrogości”, po czym dawni wspólnicy występują przeciw sobie. (Sędziów 9:23–24)
Bóg zapowiada, że Egipcjanie będą walczyć przeciw Egipcjanom: brat przeciw bratu, miasto przeciw miastu, królestwo przeciw królestwu. (Izajasza 19:2)
Podczas sądu nad Gogiem Bóg sprawia, że miecz każdego zwraca się przeciw jego bratu. (Ezechiela 38:21)
W końcowym sądzie JHWH wywołuje wielki popłoch, a przeciwnicy zwracają się jeden przeciw drugiemu. (Zachariasza 14:13)
Najważniejszy przykład dla Apollyona: bestia i dziesięć rogów zwracają się przeciw nierządnicy, pustoszą ją i niszczą. Następny werset mówi wprost, że Bóg włożył im w serca wykonanie Jego zamysłu. (Objawienie 17:16–17)