Spis Treści

1. Wojna w Niebie. Walka z szatanem. Kto wygrał? (część 1)
2. Kim jest szatan? Czy został stworzony? Po co istnieje? (część 2)
3. Czy szatan został zrzucony z nieba przed prowokacją i buntem Adama i Ewy? (część 3)
4. Czy został zrzucony w związku ze śmiercią, zmartwychwstaniem i wywyższeniem Chrystusa? (część 4)
5. Czy zostanie zrzucony dopiero w końcowym okresie rządów ludzkich? (część 5)

2 – Kim jest szatan? Czy został stworzony? Po co istnieje?

Biblia pokazuje szatana jako realną istotę duchową, która działa przeciwko Bogu i ludziom.

Nazywa go przeciwnikiem, diabłem, oskarżycielem, kusicielem, zwodzicielem oraz pradawnym wężem.

Ale powstają ważne pytania.

Czy szatan został stworzony?

Czy Bóg stworzył go złym?

Jak wygląda?

Po co istnieje?

Jaką funkcję pełni?

Zobaczmy wersety.

2.1 Szatan należy do świata stworzonego:

„Ponieważ w Nim zostało stworzone wszystko w niebiosach i na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego” — Kolosan 1:16.

To jest bardzo ważny werset.

Paweł mówi nie tylko o świecie materialnym. Mówi również o tym, co: niewidzialne.

Wymienia:

trony,
panowania,
zwierzchności,
władze.

Wszystko to należy do stworzenia.

2.2 Czy Bóg stworzył szatana jako złego?

Nie mamy wersetu, który mówi:

„Bóg stworzył szatana jako złego przeciwnika”.

Biblia pokazuje natomiast diabła już działającego przeciw prawdzie.

Diabeł nie stoi w prawdzie:

„On był zabójcą od początku i nie stoi w prawdzie, ponieważ nie ma w nim prawdy. Kiedy mówi kłamstwo, mówi z tego, co jest jego własne, ponieważ jest kłamcą i ojcem kłamstwa” — Jana 8:44.

Pan Jeszu(Jezus to fałszywe imię) pokazuje jego charakter:

zabójca,
przeciwnik prawdy,
kłamca,
ojciec kłamstwa.

Jan pisze podobnie:

„Kto czyni grzech, jest z diabła, ponieważ diabeł grzeszy od początku. Po to objawił się Syn Boga, aby zniszczyć dzieła diabła” — 1 Jana 3:8.

Tekst mówi, że diabeł grzeszy od początku. Nie mówi jednak, że Bóg stworzył go po to, aby grzeszył.

To jest ważne rozróżnienie.

2.3 A co z Ezechiela 28?

Jest jeden bardzo interesujący tekst:

„Byłeś nienaganny (pełny, doskonały, bez zarzutu, bez skazy) na swoich drogach (w swoim postępowaniu, sposobie życia) od dnia, gdy zostałeś stworzony (uczyniony), aż została znaleziona (odkryta, ujawniona) w tobie nieprawość (niesprawiedliwość, przewrotność, zło, niegodziwość)” – Ezechiela 28:15.

Ten werset jest często odnoszony do szatana.

Jeżeli rzeczywiście opis zawiera również duchowe tło dotyczące szatana, wtedy tekst byłby bardzo mocny:

najpierw został stworzony,
był nienaganny, doskonały, jak każde inne stworzenie,
a dopiero później pojawiła się w nim nieprawość, zło.

Trzeba jednak być uczciwym wobec tekstu.

Bezpośrednio cały fragment Ezechiela 28 jest skierowany do króla Tyru. Dlatego nie możemy powiedzieć, że Ezechiela 28:15 jest bezdyskusyjną biografią szatana. Może być jednak bardzo interesującym obrazem jego doskonałego bytu i upadku.

2.4 Jak wygląda szatan?

Biblia nie daje nam dokładnego opisu jego postaci. Daje jednak niezwykle ważną informację: szatan może pokazać się jako anioł światła:

„I nic dziwnego (nic nadzwyczajnego, nic zaskakującego), ponieważ sam szatan przemienia się (zmienia postać, przybiera formę, przedstawia się) w anioła (posłańca) światła (jasności, blasku, świetlistości)” — 2 Koryntian 11:14.

To zmienia popularny obraz szatana. Biblia nie mówi tutaj o czerwonej postaci z rogami. Paweł ostrzega, że szatan może przedstawić się jako: anioł światła.

Grecki czasownik wskazuje na zmianę postaci, sposobu przedstawienia się, przybranie określonego wyglądu.

Czyli Szatan nie musi wyglądać przerażająco. Może wyglądać przystojnie, wiarygodnie, miło, a nawet pięknie jako anioł światła. Może sprawiać wrażenie istoty przynoszącej światło. To właśnie dlatego zwiedzenie świata jest tak skuteczne w każdej dziedzinie, a największe w religiach.

2.5 Kim właściwie jest szatan?

Objawienie podaje kilka jego nazw w jednym wersecie.

Pradawny wąż, diabeł i szatan:

„I został zrzucony wielki smok, pradawny wąż, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi całą zamieszkałą ziemię. Został zrzucony na ziemię, a wraz z nim zostali zrzuceni jego aniołowie” — Objawienie 12:9.

W jednym miejscu mamy:

wielkiego smoka,
pradawnego węża,
diabła,
szatana.

„Szatan” oznacza przeciwnika. „Diabeł” wskazuje na oszczercę, tego, który rzuca oskarżenia.

Objawienie dodaje jeszcze jedną funkcję: „który zwodzi całą zamieszkałą ziemię”.

To bardzo dobry, krótki opis tego, kim jest.

2.6 Szatan jest przeciwnikiem

Piotr nazywa go wprost – wasz przeciwnik:

„Bądźcie trzeźwi, czuwajcie. Wasz przeciwnik, diabeł, chodzi wokół jak ryczący lew, szukając kogo pożreć” — 1 Piotra 5:8.

To określenie bardzo dobrze oddaje jego rolę. Jest: przeciwnikiem. Nie działa dla dobra sług Boga. Szuka możliwości, aby im zaszkodzić. Czyha na nasze błędy…

2.7 Szatan pojawia się przed Bogiem:

„I stało się pewnego dnia, że synowie Boga przyszli, aby stawić się przed JHWH, a wśród nich przyszedł także oskarżyciel” — Hioba 1:6.

To jest bardzo ważny obraz szatana. W Księdze Hioba nie widzimy go tylko na ziemi.

Pojawia się przed Bogiem. Następnie zaczyna podważać wierność Hioba.

2.8 Szatan oskarża człowieka przed Bogiem:

„Wtedy oskarżyciel odpowiedział JHWH i powiedział: Czy Hiob za darmo boi się Boga?” — Hioba 1:9.

Szatan twierdzi, że Hiob służy Bogu tylko dlatego, że otrzymuje korzyści.

Podważa jego motywy. Podważa jego szczerość.

To samo widzimy w Zachariasza 3, gdzie szatan stoi przy wielkim kapłanie Jehoszui(Jeszu), aby występować przeciwko niemu.

Objawienie Jana podsumowuje tę działalność jeszcze mocniej:

„I usłyszałem donośny głos w niebie, mówiący: Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga oraz władza Jego Pomazańca, ponieważ został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który oskarżał ich przed naszym Bogiem dniem i nocą” — Objawienie 12:10.

To jest jeden z najważniejszych wersetów pokazujących funkcję szatana.

Biblia nazywa go: oskarżycielem. Nie jest to tylko wniosek z historii Hioba. Objawienie mówi to bezpośrednio: on oskarża sługi Boga przed Bogiem.

2.9 Szatan chce poddawać ludzi próbom:

„Szymonie, Szymonie, oto szatan zażądał, aby przesiać was jak pszenicę” — Łukasza 22:31.

To bardzo ciekawy werset. Szatan chce poddać uczniów mocnej próbie.

Chce nimi potrząsnąć. Chce zobaczyć, kto wytrzyma. Podobny obraz widzimy w historii Hioba.

W czasie kuszenia Pana Jeszu szatan próbuje nakłonić Go do działania przeciwko Bogu. Dlatego Biblia nazywa go: kusicielem.

Jego działanie polega między innymi na przedstawianiu człowiekowi drogi sprzecznej z wolą Boga. Nie zawsze zaczyna od jawnego zła. Najpierw może pojawić się propozycja. Pokusa. Myśl. Możliwość.

Objawienie 12:9 nazywa go tym: „który zwodzi całą zamieszkałą ziemię”.

Zwiedzenie jest czymś innym niż jawny atak. Człowiek zwiedziony często nie wie, że został oszukany. Może być przekonany, że idzie właściwą drogą.

Dlatego bardzo dobrze pasuje tutaj wcześniejszy werset: szatan przemienia się w anioła światła. Przekonał ludzi do czczenia bóstw, których nie ma w naukach Chrystusa, czyli: modlenie się przez obrazy, matka boska, trójca, fałszywe imię jezus itd.

Nie wszystko, co wygląda jak światło, pochodzi od Boga.

2.10 Szatan wykrada słowo Boga:

„Ci zaś przy drodze to ci, którzy usłyszeli. Potem przychodzi diabeł i zabiera słowo z ich serca, aby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni” — Łukasza 8:12.

Tutaj cel szatana został podany bardzo dokładnie.

Człowiek usłyszał słowo. Diabeł chce je zabrać.

Po co?

„Aby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni”.

To jest jedna z najważniejszych informacji o jego działalności.

2.11 Szatan może wpływać na serce człowieka:

„Piotr powiedział: Ananiaszu, dlaczego szatan napełnił twoje serce, abyś okłamał Ducha Świętego i zatrzymał dla siebie część ceny pola?” — Dzieje 5:3.

Tutaj widzimy wpływ szatana na człowieka. Efektem jest kłamstwo.

Nie oznacza to jednak, że człowiek przestaje odpowiadać za swoje działanie. Ananiasz nadal odpowiada za swoją decyzję. Został skuszony przez szatana, ale nie musiał ulegać jego namowom, dlatego poniósł konsekwencje.

2.12 Szatan przeszkadza sługom Boga:

„Dlatego chcieliśmy przyjść do was — ja, Paweł, raz i drugi — lecz szatan nam przeszkodził” — 1 Tesaloniczan 2:18.

To jest bardzo ciekawy werset. Paweł chciał coś zrobić. Szatan mu przeszkodził.

Czyli działalność przeciwnika, polega również na utrudnianiu pracy wykonywanej dla Boga.

2.13 Szatan działa przez metody i podstępy:

„Załóżcie pełną zbroję Boga, abyście mogli przeciwstawić się podstępom diabła” — Efezjan 6:11.

Greckie słowo użyte tutaj przez Pawła wskazuje na: metody, sposoby działania, podstępy.

To trzeba zapamiętać: szatan nie działa tylko przez jeden rodzaj pokusy. Stosuje różne metody. Dlatego trzeba znać jego sposób działania.

2.14 Czy Szatan może robić wszystko, co chce?

Nie.

Księga Hioba pokazuje bardzo wyraźnie, że jego możliwości są ograniczone.

Bóg wyznacza szatanowi granicę:

„I JHWH powiedział do oskarżyciela: Oto wszystko, co ma, jest w twojej ręce. Tylko przeciw niemu samemu nie wyciągaj swojej ręki” — Hioba 1:12.

Szatan chciał uderzyć w Hioba. Ale nie dostał nieograniczonej władzy. Bóg postawił granicę.

To pokazuje bardzo ważną rzecz: szatan działa, ale nie jest wszechmocny.

Nie jest równy Bogu. Nie może zrobić wszystkiego, co zechce.

2.15 Po co więc szatan istnieje?

Biblia nie daje nam wersetu: „Bóg stworzył szatana po to, aby kusił ludzi”.

Nie mówi również: „Bóg potrzebuje szatana”.

Biblia pokazuje coś innego. Szatan istnieje. Działa. Sprzeciwia się Bogu. Oskarża. Kusi. Zwodzi. Wystawia ludzi na próbę.

Bóg pozwala mu działać tylko w określonych granicach, co bardzo dobrze pokazuje Księga Hioba.

2.16 Przechodzimy próby, ale szatan nadal pozostaje przeciwnikiem

Historia Hioba pokazuje coś bardzo ciekawego. Szatan chce zniszczyć wierność Hioba. Chce udowodnić, że człowiek służy Bogu tylko dla swojej korzyści.

Ale ostatecznie próba ujawnia coś przeciwnego. Hiob zostaje poddany strasznej próbie, ale szatan nie udowadnia tego, co chciał udowodnić.

Podobny obraz widzimy w słowach Pana Jeszu do Piotra.

Szatan chce: „przesiać jak pszenicę”.

Bóg może więc dopuścić próbę. Nie oznacza to jednak, że szatan pracuje dla dobra człowieka. Jego cel jest przeciwny.

2.17 Działalność Szatana ma swój koniec

Szatan nie będzie działał bez końca. Objawienie pokazuje jego ostateczny sąd:

„A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki” — Objawienie 20:10.

Szatan zostanie unicestwiony na zawsze. Po co więc istnieje?

Być może po to, aby udowodnić postaciom duchowym i ludzkim, że świat ze złymi ludźmi jest niszczony. Gdyby Bóg nie interweniował, zniszczyliby wszystko dookoła.

Wniosek

Biblia pokazuje, że szatan jest istotą duchową należącą do świata stworzonego.

Nie jest drugim Bogiem. Nie jest równy Bogu. Nie ma nieograniczonej władzy.

Biblia nie mówi, że Bóg stworzył go jako złego szatana i powiedział mu, aby zwodził ludzi. Jeden z wersetów sugeruje, że szatan był doskonały. W pewnym momencie sprzeciwił się Bogu, dlatego jest przeciwnikiem Boga, kłamcą, oskarżycielem, kusicielem i zwodzicielem.

Jego działalność jest bardzo konkretna:

oskarża ludzi przed Bogiem,
podważa ich wierność,
wystawia ich na próbę,
kusi,
zwodzi,
kłamie,
wykrada słowo Boga,
wpływa na ludzi,
przeszkadza sługom Boga,
działa przez podstęp,
szuka ludzi, których może zniszczyć.

Może również przedstawiać się jako anioł światła, dlatego zło nie zawsze przychodzi w przerażającej postaci.

Jednocześnie Biblia pokazuje granice jego działania. Szatan nie jest wszechmocny.

Bóg pozostaje nad nim. Ostatecznie szatan i jego agenci zostaną unicestwieni…

Pamiętajmy o tych wersetach:

„W których bóg tego eonu zaślepił umysły niewierzących, aby nie zajaśniał im blask dobrej nowiny chwały Pomazańca, który jest obrazem Boga” — 2 Koryntian 4:4.

„Wiemy, że jesteśmy z Boga, a cały świat leży w złym” — 1 Jana 5:19.