Spis Treści

1. Wojna w Niebie. Walka z szatanem. Kto wygrał? (część 1)
2. Kim jest szatan? Czy został stworzony? Po co istnieje? (część 2)
3. Czy szatan został zrzucony z nieba przed prowokacją i buntem Adama i Ewy? (część 3)
4. Czy został zrzucony w związku ze śmiercią, zmartwychwstaniem i wywyższeniem Chrystusa? (część 4)
5. Czy zostanie zrzucony dopiero w końcowym okresie rządów ludzkich? (część 5)

1. Wojna w Niebie. Walka z szatanem. Kto wygrał?

Biblia pokazuje szatana jako przeciwnika Boga, zwodziciela ludzi, oskarżyciela sług Boga, kłamcę, kreatora wojen, twórcę wszelkiego zła.

Jakie mamy info o działalności szatana?

W Księdze Hioba pojawia się przed Bogiem i oskarża Hioba. W Księdze Zachariasza stoi przy wielkim kapłanie Jehoszui, aby go oskarżać. Natomiast w Objawieniu Jana czytamy o wojnie w niebie, po której szatan zostaje zrzucony na ziemię i traci swoje miejsce w niebie.

Powstaje więc ważne pytanie: Kiedy dochodzi do tego wydarzenia?

Czy szatan został zrzucony z nieba:

- - przed prowokacją i buntem Adama i Ewy,
  - w związku ze śmiercią, zmartwychwstaniem i wywyższeniem Chrystusa,
  - czy zostanie zrzucony dopiero w końcowym okresie rządów ludzkich?

Co wiemy na pewno?

Szatan zostaje zrzucony na ziemię. Traci miejsce w niebie. Wie, że pozostało mu niewiele czasu. Rozpoczyna gwałtowne prześladowania sług Boga.

Zobaczmy wersety.

1.1 – Wojna w niebie

„I wybuchła wojna w niebie. Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem. Również smok walczył, a wraz z nim jego aniołowie. Lecz nie zdołali zwyciężyć i nie znaleziono już dla nich miejsca w niebie” — Objawienie 12:7–8.

A teraz dajmy ten sam werset dokładniej przetłumaczony:

„I wybuchła (rozpoczęła się, powstała) wojna w niebie. Michał i jego aniołowie walczyli (stoczyli walkę, prowadzili bój) ze smokiem. Również smok walczył (stawił opór, prowadził bój), a wraz z nim jego aniołowie. Lecz nie zdołali zwyciężyć (nie przemogli, nie okazali się silniejsi) i nie znaleziono już dla nich miejsca (przestrzeni, miejsca pobytu) w niebie” — Objawienie 12:7–8.

Jan widzi wojnę w niebie. Michał i jego aniołowie występują przeciw smokowi oraz jego aniołom. Smok przegrywa: „Nie znaleziono już dla nich miejsca w niebie”. Szatan i jego aniołowie nie tylko przegrywają walkę, ale również tracą swoje miejsce w niebie.

1.2 – Szatan zostaje zrzucony na ziemię

„I został zrzucony wielki smok, pradawny wąż, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi całą zamieszkałą ziemię. Został zrzucony na ziemię, a wraz z nim zostali zrzuceni jego aniołowie” — Objawienie 12:9.

Ten sam werset dokładniej przetłumaczony:

„I został zrzucony (strącony, rzucony) wielki smok, pradawny (dawny, starożytny, istniejący od dawnych czasów) wąż, zwany diabłem (oszczercą) i szatanem (przeciwnikiem), który zwodzi (wprowadza w błąd, oszukuje) całą zamieszkałą ziemię. Został zrzucony (strącony) na ziemię, a wraz z nim zostali zrzuceni (strąceni) jego aniołowie” — Objawienie 12:9.

Tekst bardzo dokładnie wskazuje kierunek zrzucenia: „na ziemię”. Nie jest to tylko symbol utraty znaczenia albo osłabienia jego władzy.

Szatan zostaje usunięty z nieba i zrzucony na ziemię. Razem z nim zostają zrzuceni jego aniołowie. Od tego momentu nie ma już dla nich miejsca w niebie.

To jest ważne, ponieważ wcześniejsze fragmenty Biblii pokazują szatana jako oskarżyciela ludzi, który może występować przed Bogiem.

Po wydarzeniu z Objawienia 12 traci ten dostęp.

„I usłyszałem donośny głos w niebie, mówiący: Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga oraz władza Jego Pomazańca, ponieważ został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który oskarżał ich przed naszym Bogiem dniem i nocą” — Objawienie 12:10.

To potwierdza wcześniejsze wersety z Hioba i Zachariasza. Szatan występuje jako oskarżyciel przed Bogiem, a po wojnie w niebie zostaje z tego miejsca usunięty

1.3 – Szatan wie, że pozostało mu mało czasu

„Dlatego radujcie się, niebiosa, i wy, którzy w nich mieszkacie. Biada ziemi i morzu, ponieważ zstąpił do was diabeł, mając wielki gniew, wiedząc, że ma mało czasu” — Objawienie 12:12.

Ten sam werset dokładniej przetłumaczony:

„Dlatego radujcie się (weselcie się), niebiosa, i wy, którzy w nich mieszkacie (przebywacie). Biada ziemi i morzu, ponieważ zstąpił do was diabeł (oszczerca), mając wielki gniew (wściekłość, zapalczywość), wiedząc, że ma mało (niewiele) czasu (wyznaczonego okresu, określonej pory)” — Objawienie 12:12.

Szatan zostaje zrzucony na ziemię i wie, że pozostało mu: „mało czasu”.

Greckie wyrażenie brzmi:

- - ὀλίγον καιρόν — oligon kairon.
  - ὀλίγος — oligos, Strong G3641: mały, niewielki, krótki,
  - καιρός — kairos, Strong G2540: wyznaczony czas, określony okres, odpowiednia pora.

Nie chodzi więc o nieokreślony, bardzo długi okres. Szatan wie, że po zrzuceniu na ziemię pozostał mu krótki, wyznaczony czas działania.

Dlatego ogarnia go wielki gniew.

Pojawiają się również okresy:

- - - 1260 dni — Objawienie 12:6,
    - czas, czasy i połowa czasu — Objawienie 12:14,
    - 42 miesiące — Objawienie 13:5.

Od czasu wyrzucenia z nieba, szatan rozpoczyna gwałtowne prześladowania kobiety, która w Objawieniu 12 przedstawia lud Boga, a następnie kieruje swój gniew przeciwko pozostałym z jej potomstwa, którzy zachowują przykazania Boga i mają świadectwo Pana Jeszu (Jezus to fałszywe imię).

To jest ważne dla naszego tematu.

Po zrzuceniu na ziemię szatan nie rozpoczyna długiego, spokojnego okresu działania. Przeciwnie. Wie, że pozostało mu mało czasu, dlatego działa z wielkim gniewem.

Kolejność wydarzeń wygląda więc tak:

- - szatan zostaje zrzucony z nieba,
  - traci swoje miejsce w niebie,
  - zostaje zrzucony razem ze swoimi aniołami,
  - wie, że pozostało mu mało czasu,
  - rozpoczyna gwałtowne prześladowania sług Boga.

To właśnie słowa „ma mało czasu” są jednym z najważniejszych argumentów przy ustalaniu, kiedy dochodzi do zrzucenia szatana na ziemię.

Jeżeli jego zrzucenie następuje w końcowym okresie obecnych rządów ludzkich, wtedy wszystko układa się bardzo naturalnie: szatan zostaje zrzucony, wie, że jego czas się kończy i rozpoczyna ostatni, bardzo intensywny okres działania.

Jeżeli natomiast został zrzucony prawie dwa tysiące lat temu, wtedy trzeba wyjaśnić, dlaczego Objawienie nazywa tak długi okres „małym czasem”.

Z drugiej strony mamy bardzo ważny argument przeciwny.

Kilka wersetów wcześniej Jan mówi o kobiecie, która:

„urodziła Syna, Dziecko płci męskiej, który ma paść wszystkie narody żelazną laską. I jej Dziecko zostało porwane do Boga i do Jego tronu” — Objawienie 12:5.

Ten Syn to Pan Jeszu.

Werset mówi więc o narodzeniu Zbawiciela oraz o Jego zabraniu do Boga i do Jego tronu.

Następnie, już kilka wersetów dalej, czytamy:

„I wybuchła wojna w niebie” — Objawienie 12:7.

Jeżeli czytamy te wydarzenia jako prostą kolejność, wtedy otrzymujemy taki obraz:

- - kobieta rodzi Pana Jeszu,
  - Pan Jeszu zostaje zabrany do Boga i do Jego tronu,
  - następnie wybucha wojna w niebie,
  - szatan zostaje zrzucony na ziemię.

To jest jeden z najmocniejszych argumentów za tym, że zrzucenie szatana mogło nastąpić po śmierci, zmartwychwstaniu i wywyższeniu Pana Jeszu, a nie dopiero w końcowym okresie obecnych rządów.

Problem polega jednak na tym, że Objawienie nie zawsze opisuje wydarzenia w jednej prostej chronologii. Dlatego trzeba ustalić, czy między zabraniem Syna do Boga w wersecie piątym a wojną w niebie w wersecie siódmym może istnieć długi odstęp czasu.

I właśnie tutaj mamy dwa bardzo mocne argumenty naprzeciw siebie:

„urodziła Syna, a dziecko zostało porwane do Boga i do Jego tronu” — wskazuje na wydarzenia związane z pierwszym wiekiem.

Natomiast:

„szatan wie, że ma mało czasu” — bardzo dobrze pasuje do krótkiego okresu bezpośrednio przed końcem.

O tym wszystkim będziemy dyskutować w kolejnych artykułach, czyli: kiedy szatan został zrzucony na ziemię. Dowiemy się też: kim jest szatan, czy został stworzony, jaką tak naprawdę rolę pełni…