Spis Treści
- 1. Wojna w Niebie. Walka z szatanem. Kto wygrał? (część 1)
- 2. Kim jest szatan? Czy został stworzony? Po co istnieje? (część 2)
- 3. Bunt aniołów przed Edenem? Czy wtedy szatan został zrzucony z nieba? (część 3)
- 4. Czy został zrzucony w związku ze śmiercią, zmartwychwstaniem i wywyższeniem Chrystusa? (część 4)
- 5. Czy zostanie zrzucony dopiero w końcowym okresie rządów ludzkich? (część 5)
4 – Czy szatan został zrzucony przed śmiercią i wywyższeniem Chrystusa?
4.1 – Jeszcze przed śmiercią Pan Jeszu mówi, że widział szatana spadającego z nieba…
„Powiedział im: Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica” — Łukasza 10:18.
Grecki tekst zawiera:
- ἐθεώρουν — etheōroun, Strong G2334 — patrzyłem, obserwowałem, widziałem,
- Σατανᾶν — satanan — szatana,
- ἐκ τοῦ οὐρανοῦ — ek tou ouranou — z nieba,
- πεσόντα — pesonta, od piptō — spadającego, tego, który upadł.
Greckie ἐθεώρουν oznacza „widziałem”, „obserwowałem” i jest formą czasu przeszłego. Pan Jeszu nie mówi jedynie, że szatan kiedyś upadnie. Mówi, że widział go spadającego z nieba. Nie wyjaśnia jednak, czy chodzi o wydarzenie, które już nastąpiło, czy o prorocze widzenie przyszłej klęski.
I co bardzo ważne — Pan Jeszu wypowiada te słowa przed swoją śmiercią. To jest najmocniejszy argument za poglądem, że jakiś upadek szatana miał już miejsce podczas ziemskiej działalności Pana Jeszu.
4.2 – Dlaczego Chrystus powiedział te słowa właśnie wtedy?
Musimy zobaczyć poprzedni werset. Uczniowie wracają do Chrystusa i mówią, że demony są im podporządkowane:
„A siedemdziesięciu dwóch powróciło z radością, mówiąc: Panie, nawet demony są nam podporządkowane w Twoim imieniu” — Łukasza 10:17.
I właśnie wtedy Chrystus odpowiada:
„Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica” — Łukasza 10:18.
Następnie mówi:
„Oto dałem wam władzę stąpać po wężach i skorpionach oraz nad całą mocą przeciwnika, i nic wam nie zaszkodzi” — Łukasza 10:19.
Kontekst jest więc bardzo czytelny:
- uczniowie otrzymują władzę,
- demony są im podporządkowane,
- Pan Jeszu mówi o upadku szatana,
- następnie mówi o władzy nad mocą przeciwnika.
To może oznaczać, że działalność Chrystusa i Jego uczniów była realnym uderzeniem we władzę szatana. Jego królestwo było atakowane. Jego demony były podporządkowywane w prawdziwym imieniu Chrystusa: Jeszu.
4.3 – Czy Łukasza 10:18 opisuje dokładnie wydarzenie z Objawienia 12?
I tutaj zaczyna się problem. W Łukasza 10:18 mamy krótkie zdanie:
„Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica” — Łukasza 10:18.
Natomiast Objawienie 12 opisuje znacznie więcej. Po wojnie w niebie:
- Michał i jego aniołowie walczą ze smokiem (szatanem),
- smok przegrywa,
- nie ma już dla niego miejsca w niebie,
- szatan zostaje zrzucony na ziemię,
- jego aniołowie zostają zrzuceni razem z nim,
- oskarżyciel traci możliwość oskarżania ludzi przed Bogiem,
- szatan wie, że ma mało czasu.
Szczególnie ważne są słowa:
„Nie znaleziono już dla nich miejsca w niebie” — Objawienie 12:8.
Greckie ἔτι — eti oznacza tutaj: już dłużej, nadal, więcej. Czyli w Objawieniu nie chodzi tylko o chwilową porażkę. Po tej wojnie następuje trwała utrata miejsca w niebie.
Łukasza 10:18 tego wszystkiego nie mówi. Dlatego nie możemy automatycznie powiedzieć:
Łukasza 10:18 = Objawienie 12:7–12.
To może być to samo wydarzenie. Ale może też być obraz, zapowiedź jego przyszłej klęski albo pierwszy etap tej klęski.
4.4 – Bardzo mocny problem: Jana 12:31
Ten werset jest bardzo ważny dla naszego tematu. Pan Jeszu wypowiada te słowa niedługo przed śmiercią:
„Teraz jest sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony na zewnątrz” — Jana 12:31.
Mamy tutaj czas przyszły: „zostanie wyrzucony”.
To jest ważny argument. Pan Jeszu mówi o przyszłym wyrzuceniu władcy świata, chociaż wcześniej powiedział, że widział szatana spadającego z nieba. Trzeba jednak pamiętać, że Jana 12:31 nie określa, skąd władca świata zostanie wyrzucony.
Pan Jeszu nie mówi: „władca tego świata został wyrzucony”.
Mówi: „zostanie wyrzucony”.
Czyli podczas wcześniejszej działalności Chrystusa szatan mógł już ponosić klęskę, ale jego wyrzucenie nadal było przedstawione jako wydarzenie, które nastąpi w przyszłości.
4.5 – Czy Jana 12:31 mówi o tym samym zrzuceniu co Objawienie 12?
Tego również nie możemy powiedzieć ze stuprocentową pewnością. Nie możemy jednoznacznie stwierdzić, że Jana 12:31 i Objawienie 12 opisują dokładnie to samo wydarzenie.
Jana 12:31 mówi:
„zostanie wyrzucony na zewnątrz”.
Objawienie 12:9 mówi konkretniej:
„został zrzucony na ziemię”.
W Jana nie podano:
- Michała,
- wojny w niebie,
- aniołów szatana,
- utraty miejsca w niebie,
- krótkiego czasu.
Dlatego Jana 12:31 może mówić szerzej o utracie władzy i pozycji szatana przez zwycięstwo Chrystusa.
Ale czas przyszły pozostaje bardzo ważny. Jeżeli Łukasza 10:18 miałby oznaczać, że pełne i ostateczne zrzucenie szatana z Objawienia 12 już się dokonało, trudno wyjaśnić, dlaczego później Pan Jeszu nadal mówi:
„zostanie wyrzucony”.
4.6 – Szatan został osądzony
Jeszcze przed śmiercią Chrystusa pada kolejne ważne stwierdzenie:
„A co do sądu — ponieważ władca tego świata został osądzony” — Jana 16:11.
Greckie κέκριται — kekritai oznacza: został osądzony, zapadł wobec niego sąd.
Forma wskazuje na dokonany stan: wyrok wobec władcy tego świata już zapadł.
Ale to pokazuje ważne rozróżnienie:
Wydanie wyroku nie musi oznaczać, że wszystkie jego skutki zostały już wykonane.
Szatan może być już osądzony, a jednocześnie jego ostateczne usunięcie może nastąpić później.
To dobrze tłumaczy, dlaczego Chrystus może mówić jednocześnie:
- o upadku szatana,
- o osądzeniu władcy świata,
- i o jego przyszłym wyrzuceniu.
Możemy mieć do czynienia z procesem klęski szatana, a nie jednym momentem.
4.7 – Objawienie 12 opisuje coś więcej niż zwykłą porażkę
„Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga oraz władza Jego Pomazańca, ponieważ został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który oskarżał ich przed naszym Bogiem dniem i nocą” — Objawienie 12:10.
To jest szczególne wydarzenie. Szatan nie tylko przegrywa. Kończy się pewien etap jego działalności:
Oskarżał przed Bogiem — zostaje zrzucony.
Dlatego wydarzenie z Objawienia 12 wygląda na trwałe usunięcie szatana z miejsca, które wcześniej posiadał, a nie jedynie na symboliczną porażkę jego władzy.
4.8 – Najbardziej logiczne wyjaśnienie Łukasza 10:18
Na podstawie samych wersetów najbardziej ostrożne wyjaśnienie jest takie: podczas działalności Chrystusa upadek władzy szatana już się rozpoczął.
Demony były podporządkowywane uczniom. Pan Jeszu widział szatana spadającego z nieba. Jego królestwo ponosiło klęskę.
Jednak później Chrystus nadal mówi:
„władca tego świata zostanie wyrzucony” — Jana 12:31.
To bardzo utrudnia stwierdzenie, że przed śmiercią Chrystusa, szatan został już całkowicie i ostatecznie wyrzucony z nieba w znaczeniu Objawienia 12.
Możliwe więc, że Łukasza 10:18 przedstawia:
- początek jego upadku,
- obraz utraty władzy,
- proroczą wizję jego klęski,
- albo jeden z etapów jego usuwania.
Nie mamy podstaw, żeby z samego Łukasza 10:18 udowodnić, że właśnie wtedy „nie znaleziono już dla niego miejsca w niebie”.
Jeszcze sprawdźmy sekwencje wydarzeń.
Jeszcze podczas swojej ziemskiej działalności Pan Jeszu powiedział:
„Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica” — Łukasza 10:18.
Słowa te wypowiedział, kiedy uczniowie wrócili i opowiadali, że nawet demony były im podporządkowane w Jego imieniu (Łukasza 10:17).
Jednak później, niedługo przed swoją śmiercią, Chrystus wypowiedział kolejne ważne słowa:
„Teraz jest sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony na zewnątrz” — Jana 12:31.
Sprawdźmy, kiedy zostały wypowiedziane te słowa:
- Sześć dni przed Paschą Pan Jeszu przybywa do Betanii (Jana 12:1).
- Następnego dnia wjeżdża do Jerozolimy (Jana 12:12–15).
- Następnie mówi, że nadeszła godzina wywyższenia Syna Człowieka, i zapowiada swoją śmierć (Jana 12:23–24).
- Właśnie wtedy mówi, że władca tego świata „zostanie wyrzucony” (Jana 12:31).
- Zaraz potem ponownie mówi o swoim wywyższeniu, a Jan wyjaśnia, że chodziło o śmierć Chrystusa (Jana 12:32–33).
Sprawdźmy teraz, kiedy Pan Jeszu wypowiedział słowa zapisane przez Łukasza:
- Łukasz opisuje, że Pan Jeszu postanowił udać się do Jerozolimy. Rozpoczyna się opis Jego drogi do miasta, w którym miał umrzeć (Łukasza 9:51).
- Podczas tej działalności Pan Jeszu wysyła siedemdziesięciu dwóch uczniów, aby głosili i przygotowywali miejsca, do których miał przybyć (Łukasza 10:1).
- Uczniowie wracają z radością i mówią, że nawet demony są im podporządkowane w Jego imieniu (Łukasza 10:17).
- Właśnie wtedy Pan Jeszu wypowiada słowa: „Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica” (Łukasza 10:18).
- Dopiero znacznie później w opisie Łukasza następuje wjazd Chrystusa do Jerozolimy, przed Jego śmiercią (Łukasza 19:28–38).
- To właśnie z tym późniejszym okresem wiążą się wydarzenia opisane w Jana 12, kiedy Chrystus mówi: „Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony na zewnątrz” (Jana 12:31).
Co z tego wynika?
Łukasz 10:18 opisuje słowa wypowiedziane wcześniej, podczas ziemskiej działalności Chrystusa. Nie znamy dokładnej liczby dni ani miesięcy dzielących te wypowiedzi.
Natomiast Jana 12:31 przedstawia słowa wypowiedziane już w ostatnich dniach przed śmiercią.
Najpierw Pan Jeszu mówi, że widział szatana spadającego z nieba. Później, przed Swoją śmiercią, zapowiada, że władca tego świata dopiero zostanie wyrzucony.
Chrystus używa czasu przyszłego, a nie przeszłego.
Nie możemy jednak automatycznie uznać, że oba wersety opisują dokładnie to samo wydarzenie.
Łukasza 10:18 pokazuje upadek szatana widziany przez Chrystusa. Natomiast Jana 12:31 zapowiada jego przyszłe wyrzucenie.
Dlatego nie mamy wystarczających podstaw, aby twierdzić, że przed śmiercią Chrystusa dokonało się już całkowite wyrzucenie szatana i jego aniołów z nieba, opisane w Objawieniu 12:7–12.







Zapraszam do komentowania, wyrażania swojej opinii: